Ciepła, rodzinna, puchata (to pewnie wina Rudego), taka jest właśnie najnowsza książka Magdy Witkiewicz. To moje trzecie spotkanie z autorką i muszę się wam do czegoś przyznać. Zawsze po dotarciu do ostatniej strony mam takie dziwne poczucie błogiego spokoju - dziwne, wiem. Tak też było i tym razem. Książka emanuje zaraźliwym ciepłem i optymizmem. Jest po prostu urocza.
